Psalm 52 — المزمور 52

תְּהִלִּים מזמור נ״ב

The 150 Psalms of David with monthly and weekly liturgical schedules.

1. לַמְנַצֵּ֗חַ מַשְׂכִּ֥יל לְדָוִֽד׃

   لقائد المنشدين. قصيدة لداود.

   For the Leader. Maschil of David;

2. בְּב֤וֹא ׀ דּוֹאֵ֣ג הָאֲדֹמִי֮ וַיַּגֵּ֢ד לְשָׁ֫א֥וּל וַיֹּ֥אמֶר ל֑וֹ בָּ֥א דָ֝וִ֗ד אֶל־בֵּ֥ית אֲחִימֶֽלֶךְ׃

   حين جاء دوئيج الأدومي وأخبر شاول وقال له: «قد جاء داود إلى بيت أخيمالك».

   when Doeg the Edomite came and told Saul, and said unto him: 'David is come to the house of Ahimelech.'

3. מַה־תִּתְהַלֵּ֣ל בְּ֭רָעָה הַגִּבּ֑וֹר חֶ֥סֶד אֵ֝֗ל כׇּל־הַיּֽוֹם׃

   لِمَاذَا تَتَفَاخَرُ بِالشَّرِّ أَيُّهَا الْجَبَّارُ؟ إِنَّ رَحْمَةَ الرَّبّ (هَاشِيم) تَدُومُ الْيَوْمَ كُلَّهُ

   Why boastest thou thyself of evil, O mighty man? The mercy of God endureth continually.

4. הַ֭וּוֹת תַּחְשֹׁ֣ב לְשׁוֹנֶ֑ךָ כְּתַ֥עַר מְ֝לֻטָּ֗שׁ עֹשֵׂ֥ה רְמִיָּֽה׃

   لِسَانُكَ يَخْتَرِعُ الْمَسَاوِئَ، وَيُمَارِسُ الْغِشَّ وَيَجْرَحُ كَالْمُوسَى الْمَسْنُونَةِ.

   Thy tongue deviseth destruction; Like a sharp razor, working deceitfully.

5. אָהַ֣בְתָּ רָּ֣ע מִטּ֑וֹב שֶׁ֓קֶר ׀ מִדַּבֵּ֖ר צֶ֣דֶק סֶֽלָה׃

   أَحْبَبْتَ الشَّرَّ أَكْثَرَ مِنَ الْخَيْرِ، وَالْكَذِبَ أَكْثَرَ مِنَ الصِّدْقِ.

   Thou lovest evil more than good; Falsehood rather than speaking righteousness. Selah

6. אָהַ֥בְתָּ כׇֽל־דִּבְרֵי־בָ֗לַע לְשׁ֣וֹן מִרְמָֽה׃

   أَحْبَبْتَ كُلَّ كَلامٍ مُهْلِكٍ أَيُّهَا اللِّسَانُ الْمُنَافِقُ.

   Thou lovest all devouring words, The deceitful tongue.

7. גַּם־אֵל֮ יִתׇּצְךָ֢ לָ֫נֶ֥צַח יַחְתְּךָ֣ וְיִסָּחֲךָ֣ מֵאֹ֑הֶל וְשֵׁרֶשְׁךָ֨ מֵאֶ֖רֶץ חַיִּ֣ים סֶֽלָה׃

   حَقّاً سَيُدَمِّرُكَ الرَّبّ (هَاشِيم) إِلَى الأَبَدِ، وَيَخْتَطِفُكَ وَيَقْتَلِعُكَ مِنْ خَيْمَتِكَ، وَيَسْتَأْصِلُكَ مِنْ أَرْضِ الأَحْيَاءِ.

   God will likewise break thee for ever, He will take thee up, and pluck thee out of thy tent, And root thee out of the land of the living. Selah

8. וְיִרְא֖וּ צַדִּיקִ֥ים וְיִירָ֗אוּ וְעָלָ֥יו יִשְׂחָֽקוּ׃

   فَيَرَى الأَبْرَارُ ذَلِكَ وَيَخَافُونَ؛ يَضْحَكُونَ عَلَيْكَ قَائِلِينَ:

   The righteous also shall see, and fear, And shall laugh at him:

9. הִנֵּ֤ה הַגֶּ֗בֶר לֹ֤א יָשִׂ֥ים אֱ-לֹהִים מָ֫עוּזּ֥וֹ וַ֭יִּבְטַח בְּרֹ֣ב עׇשְׁר֑וֹ יָ֝עֹ֗ז בְּהַוָּתֽוֹ׃

   هَذَا هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذِ الرَّبّ (هَاشِيم) حِصْناً لَهُ، بَلِ اتَّكَلَ عَلَى وَفْرَةِ غِنَاهُ وَاعْتَزَّ بِغِوَايَتِهِ.

   'Lo, this is the man that made not God his stronghold; But trusted in the abundance of his riches, And strengthened himself in his wickedness.'

10. וַאֲנִ֤י ׀ כְּזַ֣יִת רַ֭עֲנָן בְּבֵ֣ית אֱ-לֹהִים בָּטַ֥חְתִּי בְחֶסֶד־אֱ-לֹהִים עוֹלָ֥ם וָעֶֽד׃

    أَمَّا أَنَا فَمِثْلُ زَيْتُونَةٍ خَضْرَاءَ فِي بَيْتِ الرَّبّ (هَاشِيم) وَثِقْتُ بِرَحْمَةِ الرَّبّ (هَاشِيم) إِلَى الدَّهْرِ وَالأَبَدِ.

    But as for me, I am like a leafy olive-tree in the house of God; I trust in the mercy of God for ever and ever.

11. אוֹדְךָ֣ לְ֭עוֹלָם כִּ֣י עָשִׂ֑יתָ וַאֲקַוֶּ֥ה שִׁמְךָ֥ כִי־ט֝֗וֹב נֶ֣גֶד חֲסִידֶֽיךָ׃ {פ}

    أَحْمَدُكَ إِلَى الأَبَدِ عَلَى مَا فَعَلْتَ، وَأَنْتَظِرُ اسْمَكَ الصَّالِحَ فِي مَحْضَرِ أَتْقِيَائِكَ.

    I will give Thee thanks for ever, because Thou hast done it; And I will wait for Thy name, for it is good, in the presence of Thy saints.