المزمور 77 — Psalm 77

תְּהִלִּים מזמור ע״ז

150 مزموراً مقدساً، ديوان الدعاء والتسبيح الأكبر، مع جدول القراءة الشهري (30 يوماً) والأسبوعي (7 أيام).

1. לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל־[יְדוּת֗וּן] (ידיתון) לְאָסָ֥ף מִזְמֽוֹר׃

   لقائد المنشدين، على يدوثون. لآساف. مزمور.

   For the Leader; for Jeduthun. A Psalm of Asaph.

2. קוֹלִ֣י אֶל־אֱ-לֹהִים וְאֶצְעָ֑קָה קוֹלִ֥י אֶל־אֱ-לֹהִים וְהַאֲזִ֥ין אֵלָֽי׃

   إِلَى الرَّبّ (هَاشِيم) أَرْفَعُ صَوْتِي، إِلَى الرَّبّ (هَاشِيم) أَصْرُخُ فَيُصْغِي إِلَيَّ.

   I will lift up my voice unto God, an cry; I will lift up my voice unto God, that He may give ear unto me.

3. בְּי֥וֹם צָרָתִי֮ ה׳ דָּ֫רָ֥שְׁתִּי יָדִ֤י ׀ לַ֣יְלָה נִ֭גְּרָה וְלֹ֣א תָפ֑וּג מֵאֲנָ֖ה הִנָּחֵ֣ם נַפְשִֽׁי׃

   فِي يَوْمِ ضِيقِي طَلَبْتُ الرَّبَّ. انْبَسَطَتْ يَدِي طُولَ اللَّيْلِ فَلَمْ تَكِلَّ. أَبَتْ نَفْسِي الْعَزَاءَ.

   In the day of my trouble I seek the Lord; With my hand uplifted, [mine eye] streameth in the night without ceasing; My soul refuseth to be comforted.

4. אֶזְכְּרָ֣ה אֱ-לֹהִים וְאֶהֱמָ֑יָה אָשִׂ֓יחָה ׀ וְתִתְעַטֵּ֖ף רוּחִ֣י סֶֽלָה׃

   أَذْكُرُ الرَّبَّ فَأَتَنَهَّدُ، أُنَاجِي نَفْسِي فَيُغْشَى عَلَى رُوحِي.

   When I think thereon, O God, I must moan; When I muse thereon, my spirit fainteth. Selah .

5. אָ֭חַזְתָּ שְׁמֻר֣וֹת עֵינָ֑י נִ֝פְעַ֗מְתִּי וְלֹ֣א אֲדַבֵּֽר׃

   أَمْسَكْتَ أَجْفَانِي عَنِ النَّوْمِ. اعْتَرَانِي الْقَلَقُ فَعَجَزْتُ عَنِ الْكَلامِ.

   Thou holdest fast the lids of mine eyes; I am troubled, and cannot speak.

6. חִשַּׁ֣בְתִּי יָמִ֣ים מִקֶּ֑דֶם שְׁ֝נ֗וֹת עוֹלָמִֽים׃

   فَكَّرْتُ فِي الأَيَّامِ الْقَدِيمَةِ وَفِي السِّنِينَ السَّحِيقَةِ.

   I have pondered the days of old, the years of ancient times.

7. אֶ֥זְכְּרָ֥ה נְגִינָתִ֗י בַּ֫לָּ֥יְלָה עִם־לְבָבִ֥י אָשִׂ֑יחָה וַיְחַפֵּ֥שׂ רוּחִֽי׃

   فِي اللَّيْلِ أَتَذَكَّرُ تَرْنِيمِي، وَأُنَاجِي قَلْبِي، وَتَجِدُّ فِي الْبَحْثِ نَفْسِي.

   In the night I will call to remembrance my song; I will commune with mine own heart; And my spirit maketh diligent search

8. הַֽ֭לְעוֹלָמִים יִזְנַ֥ח ׀ ה׳ וְלֹא־יֹסִ֖יף לִרְצ֣וֹת עֽוֹד׃

   هَلْ إِلَى الأَبَدِ يَرْفُضُنَا الرَّبُّ وَلَا يَرْضَى عَنَّا أَبَداً؟

   'Will the Lord cast off for ever? And will He be favourable no more?

9. הֶאָפֵ֣ס לָנֶ֣צַח חַסְדּ֑וֹ גָּ֥מַר אֹ֝֗מֶר לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

   هَلِ انْتَهَتْ رَحْمَتُهُ إِلَى الأَبَدِ؟ هَلِ انْقَطَعَتْ عَنَّا مَوَاعِيدُهُ؟

   Is His mercy clean gone for ever? Is His promise come to an end for evermore?

10. הֲשָׁכַ֣ח חַנּ֣וֹת אֵ֑ל אִם־קָפַ֥ץ בְּ֝אַ֗ף רַחֲמָ֥יו סֶֽלָה׃

    أَلَعَلَّ الرَّبّ (هَاشِيم) نَسِيَ رَأْفَتَهُ؟ أَمْ حَبَسَ بِغَضَبٍ مَرَاحِمَهُ؟

    Hath God forgotten to be gracious? Hath He in anger shut up his compassions?' Selah

11. וָ֭אֹמַר חַלּ֣וֹתִי הִ֑יא שְׁ֝נ֗וֹת יְמִ֣ין עֶלְיֽוֹן׃

    ثُمَّ قُلْتُ: «هَذَا يُسْقِمُنِي: أَنَّ يَمِينَ الرَّبّ (هَاشِيم) الْعَلِيِّ قَدْ تَحَوَّلَتْ (عَنَّا).»

    And I say 'This is my weakness, That the right hand of the Most High could change.

12. (אזכיר) [אֶזְכּ֥וֹר] מַעַלְלֵי־יָ֑הּ כִּֽי־אֶזְכְּרָ֖ה מִקֶּ֣דֶם פִּלְאֶֽךָ׃

    أَذْكُرُ أَعْمَالَكَ يَا رَبُّ. أَذْكُرُ عَجَائِبَكَ الَّتِي عَمِلْتَهَا فِي الْقَدِيمِ،

    I will make mention of the deeds of the LORD; Yea, I will remember Thy wonders of old.

13. וְהָגִ֥יתִי בְכׇל־פׇּעֳלֶ֑ךָ וּֽבַעֲלִ֖ילוֹתֶ֣יךָ אָשִֽׂיחָה׃

    وَأَتَأَمَّلُ جَمِيعَ أَفْعَالِكَ وَأُنَاجِي بِكُلِّ مَا صَنَعْتَهُ.

    I will meditate also upon all Thy work, And muse on Thy doings.'

14. אֱ-לֹהִים בַּקֹּ֣דֶשׁ דַּרְכֶּ֑ךָ מִי־אֵ֥ל גָּ֝ד֗וֹל כֵּאֱ-לֹהִים

    يَا الرَّبّ (هَاشِيم)، إِنَّ طَرِيقَكَ هِيَ الْقَدَاسَةُ، فَأَيُّ إِلَهٍ عَظِيمٌ مِثْلُ الرَّبّ (هَاشِيم)؟

    O God, Thy way is in holiness; Who is a great god like unto God?

15. אַתָּ֣ה הָ֭אֵל עֹ֣שֵׂה פֶ֑לֶא הוֹדַ֖עְתָּ בָעַמִּ֣ים עֻזֶּֽךָ׃

    أَنْتَ الإِلَهُ الصَّانِعُ الْعَجَائِبَ، وَقَدْ أَعْلَنْتَ قُوَّتَكَ بَيْنَ الشُّعُوبِ.

    Thou art the God that doest wonders; Thou hast made known Thy strength among the peoples.

16. גָּאַ֣לְתָּ בִּזְר֣וֹעַ עַמֶּ֑ךָ בְּנֵֽי־יַעֲקֹ֖ב וְיוֹסֵ֣ף סֶֽלָה׃

    بِذِرَاعِكَ القَدِيرَةِ افْتَدَيْتَ شَعْبَكَ بَنِي يَعْقُوبَ وَيُوسُفَ.

    Thou hast with Thine arm redeemed Thy people, The sons of Jacob and Joseph. Selah

17. רָ֘א֤וּךָ מַּ֨יִם ׀ אֱ-לֹהִים רָא֣וּךָ מַּ֣יִם יָחִ֑ילוּ אַ֝֗ף יִרְגְּז֥וּ תְהֹמֽוֹת׃

    رَأَتْكَ الْمِيَاهُ يَا الرَّبّ (هَاشِيم) فَارْتَجَفَتْ وَاضْطَرَبَتْ أَعْمَاقُهَا أَيْضاً.

    The waters saw Thee, O God; The waters saw Thee, they were in pain; The depths also trembled.

18. זֹ֤רְמוּ מַ֨יִם ׀ עָב֗וֹת ק֭וֹל נָתְנ֣וּ שְׁחָקִ֑ים אַף־חֲ֝צָצֶ֗יךָ יִתְהַלָּֽכוּ׃

    سَكَبَتِ الْغُيُومُ مَاءً وَأَرْعَدَتِ السُّحُبُ، وَتَطَايَرَتْ سِهَامُكَ.

    The clouds flooded forth waters; The skies sent out a sound; Thine arrows also went abroad.

19. ק֤וֹל רַעַמְךָ֨ ׀ בַּגַּלְגַּ֗ל הֵאִ֣ירוּ בְרָקִ֣ים תֵּבֵ֑ל רָגְזָ֖ה וַתִּרְעַ֣שׁ הָאָֽרֶץ׃

    (زَأَرَ) صَوْتُ رَعْدِكَ فِي الزَّوْبَعَةِ، فَأَضَاءَتِ الْبُرُوقُ الْمَسْكُونَةَ، وَارْتَعَدَتِ الأَرْضُ وَاهْتَزَّتْ.

    The voice of Thy thunder was in the whirlwind; The lightnings lighted up the world; The earth trembled and shook.

20. בַּיָּ֤ם דַּרְכֶּ֗ךָ (ושביליך) [וּֽ֭שְׁבִילְךָ] בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְ֝עִקְּבוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א נֹדָֽעוּ׃

    إِنَّمَا فِي الْبَحْرِ طَرِيقُكَ، وَمَسَالِكُكَ فِي الْمِيَاهِ الْغَامِرَةِ، وَآثَارُ خُطْوَاتِكَ لَا تُتَقَصَّى.

    Thy way was in the sea, And Thy path in the great waters, And Thy footsteps were not known.

21. נָחִ֣יתָ כַצֹּ֣אן עַמֶּ֑ךָ בְּֽיַד־מֹשֶׁ֥ה וְאַהֲרֹֽן׃ {פ}

    هَدَيْتَ شَعْبَكَ كَقَطِيعٍ عَلَى يَدِ مُوسَى وَهَارُونَ.

    Thou didst lead Thy people like a flock, By the hand of Moses and Aaron.